Zinnetjes, getypt, met een toetsenbord, op een computer.

Ik draag gewoontes, ik draag geheimpjes
grote en kleintjes

Ik draag rust, ik draag drukte
wou dat alles me lukte

Ik draag zorgen
ik draag morgen

Ik draag liefde, ik draag geluk
dat gaat nooit stuk

Ik draag herinneringen
en dat soort dingen

Ik draag mijn leven
mijn hele leven.

Mijn leventje

Weetje, ik had een druk weekend. Heb niet genoeg uit kunnen rusten van mijn o, zo hectische leventje.
Mijn zaterdag zat volgeplempt met dingen. Leuke dingen, maar toch volgeplempt. Ik heb een videoclip opgenomen met vriendinnen. Want dat was "Gewoon voor de leuk"zoals de man die er rondliep zei. Ook was m'n oma zaterdag jarig, 89 is ze geworden. Harstikke leuk vind ik dat, want ze woont nog gelukkig samen met mijn opa van 90. Heerlijk oud. Hele familie daar gezien. Eindelijk me nicht die nu in Dronte woont weer gesproken. Der nieuwe vriend gezien, hij is wel goedgekeurd.

Toen ging ik ook nog 's avonds naar "Nooitgedacht". Ik vond het superleuk, respect voor de toneelspelers en aanhang. Ik baal wel dat ik zelf niet meedeed.

Maandag kregen we twee theaterworkshops, ik verwachte er mee van dan wat het uiteindelijk was. Maar het was wel oké en vooral gezellig.

Gister heb ik met Suus zoals elk jaar gecollecteerd voor het goede doel: Simavi. We doen elk jaar dezelfde flat maar nou had iemand anders die gepikt. Dus konden we niet boos worden op de mensen met hondenbeelden voor de deur die nooit geld geven.

Ik zeg Hallelujah, want het is verkort rooster én mooi weer.

Ik zeg àhallelujah, want ik moet vanmiddag werken. Ik wil ontslag nemen, maar dat vind ik doodeng.

Liefs en laat die lente maar weer komen!

Back home

Ben weer terug van wintersport.
Ik baal dat het nu alleen nog een herinnering is die met de tijd steeds meer zal vervagen. Je kan het niet pakken en niet aanraken. God dank voor de uitvinding van het fototoestel.

Het was super, superder dan super. Geweldig zelfs. Fantastisch.
Ik wil terug, gewoon terug. Ik snap stiekem eigenlijk niet waarom ik Nederland woon.
Als ik hier uit het raam kijk zie ik een flatgebouw, afval op de straat, een grijze lucht en scheurende auto's.
Als ik daar (in dit geval Zwitserland) uit het raam kijk, zie ik bergen met witte sneeuwtoppen, stralende lucht, groene velden.

I'm going to travel around the world, when I'm grown up.

Volgende naaruitkijkpunten:
17 april 2009, mijn b'day
26 juni 2009, afscheidsconcert Krezip
10 september 2009, concert Coldplay

Liefs!

Trouwens, als je een vaag verhaal van mij en een sloot hebt gehoord. Ja, ik ben ik de sloot gefietst, maar niet vrijwillig. Suus reed me der in.

Wintersport

Jaaaaa ik ga morgen op wintersport.

Dit betekent dat:
- Je me een week zult moeten missen
- Ik koude tenen en handen zal hebben
- Waarschijnlijk terugkom met sproeten op mijn neus
- Ik heel erg ga genieten
- Ik ook wel even voor jou wil genieten


Liefs

Poepjes

Je denkt waarschijnlijk, waarom noemt zij de titel van haar bericht poepjes?
Je denkt poe, wat kinderachtig.
Máár!
je werd er toch door aangetrokken
en besloot eens te gaan lezen waar mijn bericht dan over gaat.
Betrapt!
Je hebt dus nog een stukje kind in je, die nieuwschierig wordt als
iets gaat over poepjes.

Stukje levensverhaal:
Vanmorgen werd ik gebeld, ik heb een keer de eerste 2 uur vrij in mijn
leven, maar natuurlijk ik werd gebeld. Ik naar beneden rennen en heb hijgend en
met brakke ochtendstem de telefoon opgenomen.
Een mevrouw aan de telefoon, die begonnen te praten over iets dat nog opgehaald moest worden. Dus ik: Sorry, maar waar moet dit opgehaald worden?
'O, zegt de vrouw, sorry ik bel van de Blokker.

Arrggg dacht ik toen, verdikkeme, ben ik hiervoor naar beneden gespeerd, en heb ik bijna een been gebroken doordat er nog een laars van mij op de grond slingerde? In mijn achterhoofd bedacht ik me dat ik nog heel mee op wintersport moest.

Dus ik vraag vriendelijk wat het probleem is aan de mevrouw. Ze vertelt over een fotoboekje dat er al sinds augustus ligt en blablabla. Ik probeer het gesprek af te kappen, zo ging het nog 5 minuten door.
Ik heb een erg strak schema 's ochtends waarin het mogelijk is om op tijd op school te komen, maar de mevrouw had het in de war geschopt. Ik heb de verdere ochtend gehaast. Ben op tijd op school gekomen, bij de gym welliswaar. Welke idiote roostermaker het in zijn hoofd heeft gehaald om mij maandag het 1e uur en donderdag voor mij het 1e gym te laten hebben weet ik niet. Maar ik kom dus op school gedoucht en wel aangekleed haartjes gekamt.
Bam.
Gym.

Maar gelukkig kreeg ik te horen, dat we met de klas eerste waren met het volleybaltoernooi (als ik ergens slecht in ben) en er volgende week een taart op ons te wachten staat. Mjammiee.

Liefs

Informatie.

Jahaaaa ik moet wiskunde leren, maken, snappen.

Maar ik wil niet meer, je kunt me niet dwingen.






Ik heb een 5.7 voor economie! Opluchtinkje.



Nu nog wiskunde.


Ik ben bang voor het pauzeconcert in april. Moet meedoen. Niet aan denken.
Maar wil ook enorm erg dat het april is want dan wordt ik 16.

Ik zal nog even inwrijven dat het nog anderhalve week is voordat ik op vakantie ga.


Liefs

Mijn werk

Ik werk sinds 3 weken.
Vervolgens ga ik natuurlijk vertellen waar ik werk.
Ik hoor het gelach al komen. Ja het is misschien een beetje
genant om dáár te werken, maar hé, why not?

Je zit nu nog steeds te wachten op waar ik dan werk. Dit is een strategie
van mij, ik bouw de spanning op.

Oké hier komt het: ik werk bij de toko. Die Chinese Indonesische afhaal tent ja. Je zult wel denken ze is gek. Misschien ben ik ook wel gek.
Ik ben trouwens van plan om dat nog maar drie maanden te doen, tot ik 16 ben dus.
Ik heb al aardig wat grappige dingen meegemaakt in die tent. Ik lach dan ook in mezelf, want de chinezen waar ik mee werk begrijpen mijn humor niet.
Vaak versta ik die chinezen niet, ze zijn namelijk chinees. Zo had ik een keer dat de zoon van de baas aan mijn vroeg of ik zijn vader wilde halen, dus ik zijn vader halen. Toen was zijn vader er dus en toen keken ze me allebei aan met een uitdrukking van: Wat is er dan?
Toen bleek dus dat die zoon niet had gevraagd of ik zijn vader wilde halen, maar of ik de klant die stond te wachten wilde helpen.
Schaamte- en lach momentje voor mij.

Ook ben ik een drama met 1 van de kassa's, ik moet namelijk constant mijn eigen code en een plus maar soms geen plus en een sterretje en dan weer mijn code en nou je snapt het, dat kan ik niet onthouden. Daarom ging de zoon van de baas me dus overhoren. Hij ging dus doen alsof hij wat ging kopen en toen moest ik doen alsof en dat was heel grappig.
Ook moet elk menu dat je kunt halen in een bepaald bakje. Ik vraag ook altijd beleefd of de mensen een tasje willen, dan komt het verschrikkelijke antwoord: Ja. Je denkt misschien wat is daar verschrikkelijk aan, maar die tasjes zijn zo statisch dat ik ze nooit open krijg en de klant maar op mijn vingers zit te kijken.

Het leuke is dat er veel verschillende soorten mensen komen. Negers, Indianen, Nederlanders, Engelsen, Polen noem maar op. Heerlijk vind ik dat.

Ik kan nu alleen nog maar op woensdagen werken, normaal werkte ik ook op maandagen maar ik heb nu maandag tot het 8e. Toen ik dit aan mijn baas moest vertellen was hij niet zo blij. Ik kreeg er meteen een hele preek achteraan waarvan ik maar 2 dingen verstond: Werken en niet stilstaan. Ja baas.

Als je een keer trek hebt in een loempia of gewoon eens in de buurt bent, kom dan gezellig langs. Vraag niet om een tasje en zeg nee als ik vraag of je er 1 wilt. Kies vooral het simpelste menu.

We hebben ook aanmaak-ijsthee en van die driehoekige ijsjes.

Liefs