Mijn werk

Ik werk sinds 3 weken.
Vervolgens ga ik natuurlijk vertellen waar ik werk.
Ik hoor het gelach al komen. Ja het is misschien een beetje
genant om dáár te werken, maar hé, why not?

Je zit nu nog steeds te wachten op waar ik dan werk. Dit is een strategie
van mij, ik bouw de spanning op.

Oké hier komt het: ik werk bij de toko. Die Chinese Indonesische afhaal tent ja. Je zult wel denken ze is gek. Misschien ben ik ook wel gek.
Ik ben trouwens van plan om dat nog maar drie maanden te doen, tot ik 16 ben dus.
Ik heb al aardig wat grappige dingen meegemaakt in die tent. Ik lach dan ook in mezelf, want de chinezen waar ik mee werk begrijpen mijn humor niet.
Vaak versta ik die chinezen niet, ze zijn namelijk chinees. Zo had ik een keer dat de zoon van de baas aan mijn vroeg of ik zijn vader wilde halen, dus ik zijn vader halen. Toen was zijn vader er dus en toen keken ze me allebei aan met een uitdrukking van: Wat is er dan?
Toen bleek dus dat die zoon niet had gevraagd of ik zijn vader wilde halen, maar of ik de klant die stond te wachten wilde helpen.
Schaamte- en lach momentje voor mij.

Ook ben ik een drama met 1 van de kassa's, ik moet namelijk constant mijn eigen code en een plus maar soms geen plus en een sterretje en dan weer mijn code en nou je snapt het, dat kan ik niet onthouden. Daarom ging de zoon van de baas me dus overhoren. Hij ging dus doen alsof hij wat ging kopen en toen moest ik doen alsof en dat was heel grappig.
Ook moet elk menu dat je kunt halen in een bepaald bakje. Ik vraag ook altijd beleefd of de mensen een tasje willen, dan komt het verschrikkelijke antwoord: Ja. Je denkt misschien wat is daar verschrikkelijk aan, maar die tasjes zijn zo statisch dat ik ze nooit open krijg en de klant maar op mijn vingers zit te kijken.

Het leuke is dat er veel verschillende soorten mensen komen. Negers, Indianen, Nederlanders, Engelsen, Polen noem maar op. Heerlijk vind ik dat.

Ik kan nu alleen nog maar op woensdagen werken, normaal werkte ik ook op maandagen maar ik heb nu maandag tot het 8e. Toen ik dit aan mijn baas moest vertellen was hij niet zo blij. Ik kreeg er meteen een hele preek achteraan waarvan ik maar 2 dingen verstond: Werken en niet stilstaan. Ja baas.

Als je een keer trek hebt in een loempia of gewoon eens in de buurt bent, kom dan gezellig langs. Vraag niet om een tasje en zeg nee als ik vraag of je er 1 wilt. Kies vooral het simpelste menu.

We hebben ook aanmaak-ijsthee en van die driehoekige ijsjes.

Liefs

wiebeldip

Ik heb een wiebeldagje.
Een dipdagje. Je kent het vast.
Vanmorgen bijvoorbeeld was ik boos omdat mijn rooster niet is zoals ik het wil hebben. Totaal niet zelfs. Vervolgens was ik daar over heen.
En nu voel ik me weer stom, weet niet eens precies waarom. Ik weet het wel, maar niet goed genoeg om het uit te leggen.
Ik vraag me af wat mensen over me denken. Stom dat je niet een dagje eens iemand anders kan zijn. Er zijn toch al zoveel technische dingetjes uitgevonden, waarom dat dan niet.
Ik geloof dat ik dan misschien wel een dagje Hans Klok of de hoofdrolspeler in een frisiafinanciering reclame wil zijn. Met Bassie (of Adriaan, voor de Adriaanfans onder ons) zou ik zelfs nog akkoord gaan.

Ik heb het gevoel dat ik mijn beste vrienden te weinig spreek. Tuurlijk ik praat met ze. Maar praten is anders dan spreken.
Goh, grappig hoe je van de één op andere dag van stemming kunt veranderen.
En ja, ik weet dat er ergere dingen op de wereld zijn. Natuurlijk weet ik dat. Maar ik ben misschien te egoïstisch om gewoon in deze put te blijven zitten. Ik kijk wel omhoog, maar het lijkt nog te regenen. Als de zon gaat schijnen kom ik vast wel weer naar boven geklommen.

Als iemand me een handje helpt.

'I'm screaming underneath. You can say what you want, but it won't change a thing.'
Who comes along and will cut me loose?

Liefs

Pepijn

En het is alweer weekend. Dus nog 3 weken en dan wintersport.
Ik denk even terug aan mijn week die toch wel weer best apart was.

Dinsdag bijvoorbeeld, heb ik samen met Estelle een begravenis voor Pepijn de mandarijn georganiseerd en hem begraven. Hij was namelijk ziek want hij woog bijna een halve kilo. Ik heb hem daarom uitgeperst in de wasbak en in de vuilnisbak gegooid. Estelle was het daar blijkbaar niet mee eens en heeft hem er weer uitgevist waarna we het eens werden dat we hem moesten begraven. Vader Harry en moeder Monique waren aanwezig en zelfs zijn geadopteerde tweelingbroer en zus Ivo en Teresa waren van de partij. Ze hebben wel een traantje gelaten.
Ik kan me nu ergens wel voorstellen dat je hier de lol niet van inziet. Ik zal het maar houden op: Je had er bij moeten zijn.

Woensdag heb ik in het engels een gesprek gevoerd over Pepijn de Mandarijn. Hoe interessant mijn leven is kun je hier misschien uit afleiden.

Donderdag was ik bij Suus en we zijn er toen achtergekomen dat zusjes samen met vriendinnetjes niet te vertrouwen zijn. Vooral als ze een eigen videocamera hebben en zo slim zijn om gesprekken van Suus en ik op te nemen. Dit liep weer uit op een dilemma dat gelukkig wel opgelost is.

Vandaag heb ik voor het eerst in mijn leven met een paraplu gefietst, en ik leef geloof ik nog. Heb ik kunnen regelen dat ik om 1 uur uit was. Heb ik kerstgalafoto's aan elkaar geplakt, ik geloof dat ik vereerd moest zijn dat ik 1 van de eerste was die ze zagen. En ik heb weer eens op de vleugel in de aula gespeeld.
Ook heb ik twee keer in de regen gehockeyd, wat morgen wel 3 zal worden. Heb ik rare gesprekken gehad met mensen waardoor ik een 10 heb gehaald voor frans. En ben ik erin geslaagd om mijn pony bij de rest van mijn haar in een knot op mijn hoofd te krijgen.

Meest geluisterde lied van mij deze week: 42 van Coldplay.
'Time is so short and I'm sure there must be something more.'

Liefs

Weeeeekend.

Weekend.
Ik snakte ernaar als een verdwaalde reiziger in de woestijn naar water snakt.
Heeerlijk uitslapen morgen, want ik ben er nog steeds van overtuigd dat vroeg opstaan
niet gezond is voor de mens. Een andere overtuiging van mij is dat er 3 dagen weekend moeten zijn.

Ik ben misschien wel bang voor het fenomeen tijd. De tijd gaat sneller dan ik wil. Ik ben bang dat de tijd zo snel gaat dat ik mezelf al als oma met grijs haar en een rollator zie zitten. Ik weet dat ik me daar nu nog lang geen zorgen over moet maken, maar toch.
Ik vind het zo raar dat wanneer je iets leuks doet, tijd snel gaat. Wanneer je iets stoms gaat, gaat de tijd uiteraard langgggzaaaam.
Altijd ga ik terugkijken wat ik vorige week rond deze tijd deed. Vorige week op vrijdagavond bijvoorbeeld, was ik op de ijsbaan te vinden.
Zondag was ik vorige week op de kaag te vinden met mijn schaatsen onder mijn voeten gebonden. Ik zal niet snel vergeten dat ik op de kaag heb geschaatst. Heerlijk gevoel, tranende ogen, loopneus en bevroren tenen maar het was zoo fijn. Iets om later aan mijn kleinkindren te vertellen. Maar nu is dat alweer voorbij.

Ik heb vandaag iets onprettigs ontdekt, namelijk dat ik op vakantie ben met carnaval. Hoe graag ik ook op vakantie wil, hier baal ik toch wel een beetje van. Maarr, ik kijk zo erg uit naar mijn wintersport dat ik er heus wel overheen kom.
Prettig weekend everyone.

Liefs

P.s. Ik wil even melden dat ik supertrots ben op m'n broer, hij heeft zijn rijbewijs!

ijspret.

Ik heb pret van het ijs.
Ik heb vanmorgen met mijn vader geschaatst, achter de keukenhof. Het was superleuk om de wereld eens van een andere kant te bekijken.
Ook heb ik over de ringvaart gelopen, naar Lisserbroek met Suus. We wilden eigenlijk naar Hillegom gaan schaatsen, maar schijters als we zijn durfden we niet. Het kraakte zoals ik het nog nooit heb horen kraken. Maar, mijn oma zegt: kraakijs breekt niet. Dat is dus ook het enige wat ik toen dacht. En ik wilde het dolgraag geloven. Tot nu toe ben ik gelukkig nog niet door het ijsgezakt. Heb ook nog niemand zien zakken, jammer genoeg..

Morgen ga ik weer schaatsen, en ik raad iedereen aan om hetzelfde te doen. Het is namelijk gezond, leuk en Nederlands. Nu ben ik een trotse Nederlander.

Liefs en veel ijsplezier.

Rotfunctie

Ja, het is weer begonnen.
Echt begonnen.
School.
En het stomme is, ik ben nu drie dagen naar school geweest en het lijken al weer weken.
Ik wil niet zeuren, maar geef mij maar weer vakantie. Het stomme aan school vind ik namelijk
dat elke week hetzelfde is. Dezelfde uren, dezelfde leraren en dezelfde kinderen. En ik vind het eigenlijk bijna een soort van tijdverspilling. En ja ik weet ook wel dat ik school nodig hebt om later überhaupt iets van mijn toekomst te maken, maar toch. Als ik weer naar zo'n saai verhaal moet*teren van mijn nederlandslerares (ik noem geen namen maar ik geef een hint:zachte g) denk ik niet van goh, ik moet opletten want dit is goed voor mijn toekomst.
*Luisteren (ik typ het maar hier want anders is m'n hele verhaal weg)

Ik wil trouwens even melden dat ik een knopje heb ingedrukt op m'n toetsenbord waardoor als ik ergens iets tussen wil zetten het wat erachter staat verdwijnt. En ik weet niet hoe ik dat weer ongedaan krijg, want ik ben een beetje a-technisch. Waarom zit eigenlijk in godesnaam die functie op je computer?

Ik ben al aan het aftellen voor de voorjaarsvakantie. Dan ga ik op wintersport.
Ik wil je wel even vertellen hoor, dat het nog 5 weken en 1 dag duurt. Ik hoor namelijk van
verschillende bronnen dat we die vrijdag voor die vakantie ook geen les hebben.
Ik had trouwens wel vandaag geregeld dat ik om 12.10 uit was, dus dat is dan weer mooi meegenomen. En volgende week valt er aardigwat uit, omdat sommige mensen examen moeten doen.

Ik ga nu eens even piano spelen en tv kijken en lekker luieren.

Liefs
Lisa.